Recht op een dak of het dak op kunnen?

Voor een ECHT beleid dat de dak- en thuisloosheid in Brussel bestrijdt

De crisissituatie in de Samusocial is geen op zich staande kwalijke zaak zoals duidelijk blijkt uit de vaststelling van la Strada : sinds 2008 is het aantal dak- en thuislozen in Brussel bijna verdubbeld[1]. Deze cijfers vormen het bewijs dat het beleid met betrekking tot dak- en thuisloosheid totaal gefaald heeft. De redenen voor deze complete mislukking zijn ondermeer het gebrek aan transparantie in de aanpak en politieke keuzes, een algemeen tekort aan middelen voor het werkveld, het tegen elkaar uitspelen van actoren, het negeren van de expertise en dringende aanbevelingen van deze actoren, de verplichting om zich in te schrijven in de integratie logica van de “actieve welvaartstaat”, de enorme stijging van financiële middelen voor bepaalde diensten die noodopvang aanbieden, het nijpend tekort aan betaalbare correcte woningen en de totale afwezigheid van een preventief beleid. De thuislozenzorgsector verwerpt een beleid dat beperkt blijft tot het beheren van de gevolgen en eist een integraal, coherent en ambitieus dak- en thuislozenbeleid dat de strijd aangaat met de oorzaken van dit fenomeen.

Ondanks de schandalen gelinkt aan de stad Brussel, voorzien de bevoegde ministers in een verhoging voor 2017 en de volgende jaren van de subsidies toegekend aan de Samusocial[2]. Bovendien wordt een voorstel tot ordonnantie ingediend waarbij een nieuwe megastructuur wordt gecreëerd die een dominante rol krijgt in de sector. Gezien de wantoestanden die nu reeds aan het licht komen, lijkt het ons belangrijk om de relevantie en de wenselijkheid van deze beslissingen aan te vechten en dit in overleg en samen met de volledige sector.

De parlementaire onderzoekscommissie gewijd aan de Samusocial focust op de vragen die gesteld kunnen worden bij het bestuur van de organisatie en niet op het beleid dat de strijd moet aangaan met de dak- en thuisloosheid. We roepen de parlementsleden van deze commissie en de politieke partijen vertegenwoordigd in het Brussels Parlement op om verder te gaan, zich niet te beperken tot HOORzittingen maar te opteren voor een kritische reflectie en een Raad op te richten die BESLISSINGEN neemt. Deze Raad moet openstaan voor een effectief overleg met de sector, de reeds verzamelde objectieve gegevens, de aanbevelingen die meermaals geformuleerd werden en bestaand onderzoek. Deze besluitvormende Raad bepaalt haar eigen agenda en prioriteiten. Door alle betrokken operatoren uit te nodigen – met inbegrip van de gebruikers, de beleidsmakers, academici, het maatschappelijk middenveld en de verwante sectoren[3] – gaat deze Raad breder dan het “Overleg Thuislozenzorg Brussel”[4], dat een belangrijke rol moet blijven spelen. De Raad moet aansturen op een consensus inzake de beslissingen met betrekking tot het huidige beleid en het beleid voor de rest van de legislatuur. Er moet eveneens voorzien worden in een stappenplan als leidraad voor de volgende legislatuur.

Laten we samen de crisis rond de Samusocial omvormen tot een opportuniteit om het beleid om te gooien en eindelijk een einde te maken aan dak- en thuisloosheid.

Om deze oproep te bekrachtigen wordt op 18 september 2017, bij de start van het parlementaire jaar een rode mars (rood van woede) georganiseerd. Wij nodigen alle betrokkenen zowel operatoren als gebruikers, beleidsmakers, academici, maatschappelijk middenveld en verwante sectoren uit onze rangen te komen versterken.

 


[1] La Strada is het Steunpunt Thuislozenzorg Brussel. Deze vaststelling maakt deel uit van het Verslag van de dubbele dak- en thuislozentelling van november 2016 en maart 2017.

[2] Verantwoording van de algemene uitgavenbegroting van de Gemeenschappelijke Gemeenschapscommissie voor het begrotingsjaar 2017, Brussels Parlement, 28 oktober 2016.

[3] Met “verwante sectoren” wordt hier aan de ene kant verwezen naar actoren die werken met mensen met een risico op dak- of thuisloosheid (gevangenis; verslaving, schuldbemiddeling, geestelijke gezondheid, intrafamiliaal geweld, niet-begeleide minderjarigen, mensen zonder papieren, enz.) en aan de andere kant operatoren die instaan voor de bouw, renovatie, ter beschikking stellen, verhuur aan lage huurprijzen of het opvorderen van woningen (eigenaars van meerdere woningen, investeerders, krakers, huizenjagers, immobiliënkantoren, SVK, Sociale huisvestingsmaatschappijen, Community Land Trust, BGHM, fondsen, enz.).

[4] Meer over het “Overleg Thuislozenzorg Brussel”.